segunda-feira, 23 de abril de 2012

Centos de cidadans protestaron pola situación da Torre de Hercules e seus traballadores/as.


O pasado domingo tivo lugar a manifestación convocada pola Asociacion de Veciños de Atochas-Monte Alto e outros colectivos políticos e sociaes en apoio aos traballadores e traballadoras da Torre e o peche da mesma hai xa catro meses.
A Torre non é patrimonio do PP ! Negreira escoita a Torre non se vende ! Luisa Cid, dimisión !foron alguns dos lemas que perto de medio millar de cidadans de A Coruña corearon no percorrido dende a Glorieta de Breogan ata a Plaza de Maria Pita. Na mesma coa participación de Xurxo Souto falaron representantes dos traballadores e traballadoras da Torre na que denunciaron a ilexitima situación na que se atopan e chamaron a continuar a loita contra o goberno reaccionario do Concello de A Coruña. Asi mesmo chamaraon a solidariedade coa loita mercando as rifas da caixa de resistenza feitas con tal motivo.
A Coordinadora A Coruña en Loita participo activamente na propaganda da marcha e na mesma levou unha faixa có lema "A Coruña en Loita."
Cando teñamos mais fotos publicaremolas.

sábado, 14 de abril de 2012

Marcha pola apertura da Torre de Hércules.

A CIG presenta asambleia de desempregados/as no Ferrol.

Los parados gallegos piden que se supriman las horas extras, 35 horas semanales y un salario mínimo de 1100 euros


La asamblea de desempregados/as, promovida polo sindicato CIG, se ten presentado este mércores no Ferrol.
Un dos voceiros designados pola Asemblea explicaba durante a rolda de prensa os obxectivos e as demandas do colectivo, compiladas nunha táboa reivindicativa á que esperan seguir incorporando novas propostas. Neste senso, durante a comparecencia animouse a participar na convocatoria da asemblea do vindeiro martes a todas as persoas interesadas e a trasladar a súas achegas coa fin de aglutinar forzas para visibilizar socialmente na rúa a problemática do desemprego e as inxustizas xeradas polo sistema capitalista.
Os voceiros do colectivo destacaron que tan só na área de Trasancos, Eume e Ortegal xa hai máis de 21.000 traballadores/as en situación de desemprego. Cifra que continuará incrementándose por mor da gravísima crise que padece un sector estratéxico para a comarca como é a industria naval.

Propostas da Asemblea

Na súa intervención, os voceiros da asemblea lembraron que a situación de crise actual non foi provocada pola clase traballadora, aínda que a oligarquía financeira e o gran capital pretendan que sexan os traballadores e as traballadoras quen paguen a saída á mesma “condenándonos ao desemprego a un número cada vez maior de traballadores/as, ao tempo que impón unhas condicións laborais draconianas para aqueles que aínda conservan o seu emprego”.
Fronte a estas políticas de recortes e axustes aplicadas polos diferentes gobernos a Asemblea de desempregados/as da CIG de Ferrol propón toda unha serie de medidas urxentes destinadas a combater a situación de desemprego e fomentar a creación de postos de traballo:

- Derrogación de todas as reformas lexislativas en materia laboral e de seguridade social aprobadas tanto polos gobernos do PP como o PSOE.
- Estabelecer a xornada laboral de 35 horas semanais e prohibir a realización de horas extraordinarias de carácter estrutural.
-Incremento do Salario Mínimo Interprofesional para garantir unhas retribucións dignas.
- Creación do subsidio por desemprego universal.
-Estabelecer o pagamento da prestación de desemprego para o primeiro día de cada mes.
-Elaboración de Plans públicos de formación interprofesional permanente para as persoas desempregadas.
-Un Servizo Público de Emprego con capacidade efectiva de colocación, inserción, formación e reciclaxe laboral e desaparición das ETTs.
-Intervención pública na economía.
-Exencións tributarias para traballadores e traballadoras desempregados/as.
-Ampliación dos servizos públicos en sanidade, ensino, servizos sociais, etc, con fornecemento de recursos e creación de emprego necesario.
-Suspensión dos desafiuzamentos e creación dun parque público de vivendas.

quarta-feira, 11 de abril de 2012

Arteixo: non pagan ao personal de axuda no fogar.




Arteixo

Persoal de axuda no fogar denuncia que non cobrou a nómina de marzo

A "reorganización" de horarios é a única medida prevista polo Concello arteixán para mellorar a calidade do servizo . O Concello contratou o servizo en xaneiro por 580.000 euros

VIVIANA BURÓN | ARTEIXO/ La Opinión de A Coruña.

O persoal do servizo de axuda a domicilio de Arteixo denuncia que "a día de hoxe" (por onte) aínda non cobrou a nómina correspondente ao mes de marzo, pese a que o convenio colectivo estipula que o pago debe facerse efectivo nos catro primeiros días de mes, atraso do que informou onte por escrito ao Concello.
Esta demora súmase ás queixas dos traballadores polo "incumplimiento" do contrato por parte da empresa concesionaria e das súas "precarias" condicións laborais que, de continuar así, poderían conllevar (segundo anunciaron a semana pasada) movilizaciones.
A secretaria de acción sindical de Saúde Laboral e Protección Social de UGT Galicia, Mari Morais, alerta das "dificultades económicas" polas que atravesan "moitos" dos 33 empregados que integran o persoal.
Explica que esta situación agrávase debido a que teñen que utilizar o seu vehículo particular para desprazarse aos domicilios nos que prestan os servizos e algúns, por non poder pagar o carburante, víronse obrigados a acudir en bicicleta. Pese a que o Concello sostén que son problemas que nada teñen que ver coa Administración local, Mari Morais recorda que o Servizo de Asistencia a Domicilio Básico depende do Concello, aínda que estea gestionado por unha empresa privada, Galicia Saudable, adjudicataria do servizo desde o pasado mes de xaneiro por un importe de 580.000 euros anuais.
O persoal denuncia que desde fai un ano e medio non se dan de alta a novos usuarios pese a existir demanda e prazas suficientes. Con 120 usuarios, advirte de que hai unha lista de espera de 40 persoas, cifra que nega o Concello, que únicamente admite 20 persoas que, asegura, esperan polas valoracións de dependencia da Xunta. Asegura ademais que ningún usuario queixouse "por escrito" polas deficiencias que denuncia o persoal. "Son problemas dos traballadores", apunta.
En relación ao servizo de fin de semana e días festivos, ao que a empresa está obrigado e que nunca prestou, o Concello explica que está sumido na "reorganización de horas" para mellorar a "calidade" do servizo aínda que afirma descoñecer si existe demanda deste horario. O persoal esixe o rescate do servizo que, denuncia, reduciuse á metade desde 2010. "É unha licitación temeraria", sentenza Mari Morais.

quarta-feira, 4 de abril de 2012

segunda-feira, 2 de abril de 2012

Responsabels, dimisión !

A Coruña: Imaxes da folga xeral do 29 M.

Imaxen da manifestación convocada na Coruña pola CUT e a CGT

Imaxen de piquetes informativos no centro comercial de catro camiños. A Coruña

Los bosques inanimados. Un artigo de Ánxel Vence para La Opinión de A Coruña.



ÁNXEL VENCE *
        
Un incendio tan criminal como cualquier otro ha diezmado parte de la floresta del Eume en un atentado quizá irreparable para este país donde los bosques tienen vida propia y a menudo gozan del don de la elocuencia. Son ya varios cientos de hectáreas habitadas por el hermano carballo, el castaño y el abedul las que ha arrasado el fuego que, en su codicia de combustible, ni siquiera ahorra peligro a los vecinos de esa fraga tan parecida a la del bosque animado de Cecebre.

Casi nadie ignora que en Galicia los árboles hablan, rumorosos, cuando nadie los oye, con la complicidad de los animales del interior de la fraga y de las ninfas de las fuentes que se conjuran para guardarles el secreto. Todo lo anterior puede parecer mero exotismo tribal para las gentes de más allá del Padornelo, pero en Galicia resulta tan lógico que ningún lector nativo de El Bosque animado dudará en calificar de realista la novela en la que el genial y minusvalorado Fernández Flórez hizo la crónica de tales portentos.

Al resto del mundo se le engaña haciéndole creer que esa historia de carballos parlantes y de aristocráticos postes de telégrafo pertenece al negociado literario de la fábula o, como mucho, al del realismo fantástico, pero lo mismo ocurrió con el Macondo de Gabriel García Márquez. Ni las iguanas son imaginables como animales domésticos fuera de Colombia, ni los árboles que hablan tienen el menor sentido para un lector ajeno a los prodigios de suyo ordinarios en Galicia.

Probablemente este antiguo reino de fábula sea, junto a la Irlanda de Joyce, de Swift y de Shaw, una de las últimas reservas de imaginación de Europa. Solo así se entiende que este pequeño país goce de la capacidad de producir un número de escritores por metro cuadrado muy superior a los que en buena lógica le corresponderían en relación a su mera superficie física y a su escaso desarrollo económico. De hecho, el ingenio gallego -una ponderada mezcla de ironía, ternura y humor- ya había demostrado su eficacia comercial en ramos tan distintos como el de la literatura o el de la industria de la moda, que en apenas veinte años alcanzó el liderazgo peninsular partiendo de la nada más absoluta. Vender la arruga a buen precio no fue a fin de cuentas otra cosa que un acto de fe estética recompensada por el público.

Infelizmente, los bosques que hablan no solo son carne de sueños, sino también materia inflamable y lo bastante frágil como para que un vulgar incendio acabe con su vida. Es así como uno de los muchos fuegos en los que parece complacerse este país vagamente masoquista se ha dado el gusto de abajar a la mera condición de cenizas los árboles -acaso irremplazables- del parque natural del Eume.

Nos queda aún, por supuesto, la fraga de Cecebre que inspiró a Fernández Flórez su bosque animado, pero ni siquiera el profuso ejército de luchadores contra las llamas con el que cuenta Galicia puede garantizar a estas alturas su supervivencia. A fuerza de perder árboles parlantes, este que fue reino de gran cabellera forestal lleva camino de convertirse en un país inanimado. Ya lo advirtió, sin ser gallego, el ruso Tolstoi: hay gente que cruza el bosque y, en su ceguera, solo ve leña para hacer fuego.

anxel@arrakis.es
* Periodista  cuhna dilatada carreira na prensa galega