quarta-feira, 19 de dezembro de 2012

Contra ás taxas xudiciais do goberno do PP.

"As taxas xudiciais pode provocar que a xente acabe tomando a xustiza pola man"

 
14/12/2012
 
O xuíz Luís Villares vén de retornar ao posto de coordinador territorial de Xuíces para a Democracia en Galicia. Faino nun momento no que este colectivo, ubicado no sector máis progresista da xudicatura, xunta forzas co resto de asociacións profesionais para facer fronte común contra a lei de taxas xudiciais. O proxecto abandeirado polo ministro Alberto Ruíz-Gallardón é para Villares un ataque aos "dereitos fundamentais" que trae consigo un retorno "ao século XIX" ao condicionar o acceso á Xustiza en función dos recursos económicos de cadaquén.

A reforma de Ruiz-Gallardón establece unha "xustiza para ricos" e outra "para pobres"?

Para nós é absolutamente evidente dende o comezo e agora que se consolida como texto legal, máis aínda. A xustiza xa non era gratuíta, xa tiña unha serie de custos, porque hai que acudir ao avogado e ao procurador, moitos procedementos requiren informes periciais... A imposición dunhas taxas supón unha difucultade engadida que, dende o punto de vista dos dereitos fundamentais, supón vulnerar o dereito constitucional á tutela xudicial efectiva, a que todo o mundo poida ver ante un tribunal os asuntos nos que considera que se ventila algún dos seus intereses. Isto é un dereito fundamental e o sistema de taxas que se nos vén enriba o que fai é condicionalo absolutamente e limitalo.

Ten sentido xurídico tentar “disuadir” a cidadanía de acudir á xustiza pola vía económica?

As taxas teñen un carácter disuasorio e é algo absolutamente inaceptable, porque buscan que a xente non exercite os seus dereitos. Nin sequera é un copagamento, é un repagamento porque a Xustiza se financia a partir dos impostos. Ademais, a desproporción que hai entre determinadas taxas e dereitos fai que, na práctica, determinados dereitos non se vaian exercer nunca máis. Esta o caso real de que recorrer unha multa de 100 euros custe 200, pero hai máis: o dereito a que unha sentenza sexa revisada por un xulgado de apelación supón 800 euros, é unha barbaridade. Xa só isto xustificaría a derrogación da lei. Nós ademais temos outro temor: que este sistema aumente a conflitividade social, no sentido de que moitos asuntos que ata agora ían aos tribunais van producir un enconamento nas posicións de conflito entre partes que acaben resolvéndoos por medios menos razoables. Falo de que a xente tome a xustiza pola man. En lugar de contribuír a modernizar, vai causar máis problemas e tamén máis fraudes. Haberá quen pretenda levar asuntos pola vía penal para evitar taxas. Estamos falando por exemplo de accidentes imprudentes de tráfico, que ata agora se levaban como procedementos civís e agora se poden pretender levar como faltas.
Cal é a vía contra a saturación de traballo?
A maneira de solucionar isto é establecer medios alternativos de resolución de conflitos: as arbitraxes, as conciliacións, as mediacións... teñen que funcionar. Na vía contenciosa [procedementos contra a decisión dunha Administración], por exemplo, teoricamente é admisible a mediación pero non hai unha soa administración que apodere os seus representantes xurídicos para levar actividades de mediación. Estes servizos de mediación tampouco están desenvolvidos no ámbito penal, no que só funcionan nalgúns casos. Isto é o o que esquecen cando nos comparan con Europa, porque noutros países teñen un sistema alternativo moito máis desnvolvido. En Francia, por exemplo, a conciliación a mediación e a arbitraxe están moi desenvolvidas.
Rexeitan as taxas xudiciais en todo caso ou este sistema en concreto? Podería haber unhas taxas acaídas?
Nós defendemos que a imposición de taxas, pola incapacidade económica do suxeito litigante, non é algo desexable. Nun momento impuxéronse para as persoas xurídicas en función súa importanica económica. Nós non fomos partidarios e imos seguir sen selo, tampouco se as taxas son proporcionais á capacidade económica de quen litiga. Aínda que un teña capacidade económica ten un dereito fundamental e non hai por que limitarllo. Estamos falando dun servizo público, non pode aspirar a autofinanciarse porque é un poder do Estado que, ademais, controla os outros dous poderes.
Di o ministro de Xustiza que os xuíces, como os avogados, están a defender “intereses corporativos”...
Iso, evidentemente, é que non ten ningún argumento. Hai tempo que se lle acabaron os argumentos e anda con infundios. A proba clarísima de que falta á verdade é que, por exemplo, a xuíces e maxistrados teoricamente beneficiaríannos as taxas, porque reducen o número de procedementos e a carga de traballo. Pero somos profesionais preocupados pola defensa dos dereitos fundamentais, aínda que para nós sexa máis traballo. Como poder do Estado, nos causa un problema sobre a concepción do poder xudicial volver á Xustiza do século XIX. Ademais, neste caso non é unha cuestión dunha opción ideolóxica, porque todos estamos dacordo.


Por todo isto, cre que prosperaría un recurso de inconstitucionalidade contra esta lei de taxas?
Nós cuestionamos abertamente a constitucionalidade desta lei e o Goberno, na propia exposición de motivos, xa fala disto. Cando fala disto sen que ninguén lle pregunte xa deixa en evidencia cales son os seus puntos febles. Eles saben perfectamente que vai ser declarado inconstitucional porque está comprometido o dereito de tutela xudicial efectiva. Só está por ver o que di o Tribunal Constitucional, que xa ten advertido que impoñer garantías ou trabas excesivas para accder ao procedemento ou aos recursos xudiciais vulnera a Constitución.

Orixinal: Praza Pública
David Lombao

sexta-feira, 14 de dezembro de 2012

Temos recibido a seguinte denuncia dos traballadores e traballadoras da fotocopiadoras da USC.

 
 
 
 
JULIO PICALLO, dono de varias empresas de esta cidade e dalgunha outra, non paga as nóminas dos seus empregad@s tanto presume do que ten e tan alto nivel e non paga (e non porque non poida senon porque non quere).

¡¡¡¡¡¡¡QUE VERGOÑA!!!!!!!! el non a ten.

Os traballadores de MAXIN S.L.U. (Fotocopiadoras de USC) non cobran as suas nóminas (e ainda ten a cara de dicir que non vai pagar).

Somos 22 traballadores, dos cal 96 % temos fillos e o noso salario en moitos casos, e o unico ingreso que entra nas nosas casas.

Nosos fillos necesitan comer, e para iso, nós cobrar. Seguimos traballando como exclavos e sen cobrar..........HASTA CANDO?

quinta-feira, 13 de dezembro de 2012

Manifestación nacional en Pontevedra.








Pontevedra acollerá, o vindeiro sábado día 15 de decembro, una manifestación convocada pola CIG para denunciar a represión sindical, coa que se busca criminalizar a resposta ás políticas do PP; a reforma do Código Penal que prepara o goberno de Mariano Rajoy, que pretende tipificar como delitos accións que antes non tiñan esa consideración e a lei de taxas xudiciais que dificulta o acceso ao dereito fundamental á tutela xudicial efectiva. A manifestación sairá ás 11:30 horas da Praza da Ferrería. (CIG)

Memoria histórica.



Presentaci​ón do libro de Carlos Velasco "Franquism​o serôdio e transióm democrátic​a na Galiza (1960-1981​). Xoves 20 de decembro de 2012, ás 20'00 h. na Casa Museo Casares Quiroga (rúa Panadeiras​, s/n, A Coruña

quarta-feira, 12 de dezembro de 2012

CONTRA OS BANCODELINCUENTES !

Miles de persoas afectadas pola estafa bancaria das chamadas "preferentes" e outros toxicos, de todolo pais, manifestaronse na Coruña nunha nova xornada de protestas contra a banca e contra os políticos responsables da impunidade deste roubo dos aforradores e aforradoras galegas.
A Coruña en Loita e outros colectivos respaldamos a sua xustas demandas e amosamos publicamente noso compromiso coa sua loita.




Imaxes Cesar Quian na VdG.

quinta-feira, 6 de dezembro de 2012

Concello gobernado polo PP fai burla dos dasafiuzamentos.

Da paxina de 15 M Monte Alto.

Hoxe pola mañán asistimos vari@s compañeir@s ao pleno do concello da Coruña, pois fóramos advertidos pola Plataforma de Afectados pola Hipoteca de que se ían votar varias mocións relacionadas cos desafiuzamentos.
Compartimos e suscribimos o resumo que, dende Stop Desafiuzamentos, elaboraron, e que é o seguinte:
Hoy a la mañana hemos observado de nuevo un gran escándalo procedente del salón de plenos del Concello, hemos visto como ante la presentación de 3 mociones sobre el grave problema de los desahucios, el grupo municipal popular ha presentado, media hora antes una moción propia puramente nominativa y que quisieron utilizar y utilizaron como lavado de cara propio ante esta gravísima problemática social.
 
Nos hemos encontrado con la señora Rosa Gallego riéndose ante el debate, viendo su gran interés desarrollado en el tema. Por otro lado hemos visto unas grandes falacias saliendo de la boca de Miguel Lorenzo, ese señor del que cada vez una mayor parte de la base social coruñesa sabe de sus oscuros tejemanejes con entidades financieras que desahucias a ciudadanos que fueron atropellados por la grave situación económica. Por ello:
 
- Afirmamos que es una falacia el afirmar que los desahuciados tengan disponibilidad de los servicios jurídicos municipales.
 
- Negamos la libre disposición de fondos municipales por parte de los desahuciados como ayudas de emergencia, puesto que el señor Quintela solo las concede cuando es presionado con lo único que teme, que se saque a los medios y se dañe su imagen pública que tanto le interesa.
 
-El desconocimiento de la legislación por parte de los concejales del grupo popular asusta (su desconocimiento o su nula disposición a conocerlo), ya que afirman que no existen mecanismos de ayuda a las familias a nivel local, lo que nos hace plantearnos que no conocen ni la Lei de Servizos Sociais ni el propio funcionamiento de los Servicios Sociales municipales.
 
-Agradecemos al grupo popular que por fin se quite la careta y diga esas tonterías que dijo hoy, así sabemos cual es su punto de partida inicial.
 
- Reiteramos y seguiremos reiterando la necesidad y nuestra disposición a hablar con el grupo municipal popular siempre y cuando tenga, dicha reunión, una finalidad clara de trabajo.

segunda-feira, 3 de dezembro de 2012

Na Coruña ás 12:00 diante dos xulgados !

2012 11 30 FolgaFameEvencio

A CIG convoca concentracións o martes 4 de decembro diante dos xulgados en contra da represión sindical

A folga de fame de Pontevedra cumpre unha semana e mañá sábado tomarán o relevo as compañeiras Lucía Freire e Sefi Romero
A CIG ten convocadas concentracións o vindeiro martes, 4 de decembro, diante dos xulgados das distintas cidades galegas para denunciar os intentos de criminalizar a contestación social aos recortes, de rexeitamento á reforma do Código Penal que prepara o PP, así como para amosar a repulsa ás novas taxas xudiciais impostas polo Goberno español. As protestas enmárcanse na campaña que a central nacionalista está desenvolver contra a persecución e represión sindical, concretada na folga de fame que a CIG está a desenvolver dende hai unha semana en Pontevedra contra a condena a prisión a tres sindicalistas.
A sétima xornada da folga de fame promovida pola CIG continúa recibindo mostras de solidariedade e na xornada deste venres, alén de avanzar na recollida de sinaturas, achegáronse a dar o seu apoio aos folguistas o alcalde de Carballo, Evencio Ferreiro, a eurodeputada Ana Miranda ou a deputada do BNG, Ana Pontón.
Así mesmo, seguen chegando comunicados solidarios de Comités e centrais sindicais e entre eles recibíronse telegramas de parte da Central Obreira Galega (COG), da Sección Sindical de Novagalicia Banco, do Comité de empresa de Mediterránea de Catering, Comité de Traballo e Benestar da Coruña, a Sección Sindical da CIG na empresa FCC-Vigo, da Xunta de Persoal Funcionario e Comité de Empresa dos Servizos Centrais da Xunta de Galiza, o Comité de Empresa do Departamento Territorial da Consellaría do Medio Rural e do Mar de Ourense, e os Delegados/as da CIG no Comité de Empresa da Consellaría de Medio Rural na provincia de Pontevedra e da Asociación Cultural "A Revira".
Para a xornada do sábado está previsto que visite a caravana da CIG, a partir das 11:30 horas, o actor Luís Tosar e os artistas gráficos Pepe Carreiro e Xosé Lois “O Carrabouxo”. Pola tarde, logo das 17:00 horas, achegarase até Pontevedra o Vicepresidente da Deputación de Lugo, Antonio Veiga.
Así mesmo, está previsto que o vindeiro martes os membros do secretariado da UITBB se acheguen até Pontevedra para solidarizarse cos folguistas e posteriormente dar unha rolda de prensa, ás 12:30 horas, para presentar as concluisión das xornadas internacionais que se celebran en Vigo.

Cambio de quenda
No mediodía do sábado tamén se producirá o cambio de quenda na folga de fame e serán as compañeiras Sefi Romero, Secretaria de Organización da CIG-Banca, e Lucía Freire, da Executiva Comarcal da CIG de Compostela, quen darán o relevo ao Secretario Comarcal da CIG da Coruña, Paulo Carril, e o responsábel nacional de Mar da CIG, Xabier Aboi, que levan sen inxerir alimentos dende as doce da mañá do xoves.

Contra a criminalización da resposta social
A folga de fame comezou o pasado día 23 e desenvolverase en quendas de 48 horas até o vindeiro 15 de decembro, data na que está convocada unha manifestación polo centro da cidade. A protesta responde a unha condena inxusta e claramente ideolóxica e política. A sentenza que condena a tres anos e un día de prisión aos dous membros da CIG e a un de CCOO por participar na folga do comercio de alimentación convocada na provincia en 2009, está datada o mesmo día do xuízo, o cal amosa que o proceso era un trámite e que o xuíz xa tiña tomada a decisión previamente.
Esta circunstancia revela o carácter ideolóxico e político dunha decisión que busca reprimir e dar un escarmento a todos aqueles compañeiros/as sindicalistas que participan en piquetes e que teñen unha actitude activa ante os conflitos dos traballadores/as. É un intento por criminalizar a contestación social aos brutais que está a padecer a clase traballadora no contexto da crise.
 

sábado, 1 de dezembro de 2012

SOLIDARIEDADE CO POBO DE BARILLAS.

 
 
 
Compartimos un artígo de Máximo Ba Tiul (Maya Poqomchi, antropólogo, docente universitario, columnista de Prensa Libre, investigador, escritor e analista desde a perspectiva maya.) que aborda a situación socio política de Guatemala, marcada principalmente por un goberno de carácter militar, e os nuevos retos que a mesma xenera, tanto para as comunidades e movementos sociais de Guatemala como para a cooperación internacional. Resulta así un documento especialmente interesante para as ONGD que traballamos en Guatemala.
Agur bero bat,

Campaña contra os desaiuzamentos na Galiza.


Desde diversos colectivos populares do país estanse á preparar unha campaña nas comarcas contra o terrorismo dos banco delincuentes. Ainda que a data esta sin concretar falase de finais de decembro. A Coruña en Loita fai un chamado a fortalecer a loita contra os desafiuzamentos na nosa cidade e comarca e a toma de medidas concretas dos bancos ou sucursais que as realicen; retirada de cartos en efectivos, peches das contas, piquetes diarios, peches nas oficinas dos afectados e afectadas. Que ninguen se atope só frente aos banco-terroristas !

Interesante propuesta da compañeira Monica Montero

Galicia: Casa con alquiler cero en Arteixo

Logran que les cedan pisos si asumen los gastos de mantenimiento

 
El piso donde reside Mónica en Arteixo tiene dos habitaciones, comedor, salón, cocina y dos cuartos de baño. Supera las dimensiones de un pequeño apartamento y podría vivir perfectamente una familia. Pero la peculiaridad de este inmueble no reside en sus características, lo mejor de todo es que no paga ni un euro por vivir en él. Hace algo más de un mes que firmó con la propietaria un contrato de cesión del piso, una modalidad que con los tiempos que corren supone una auténtica revolución. A cambio, Mónica Montero se compromete a pagar las gastos como las facturas de la luz, agua, teléfono e Internet. También la comunidad, la tasa de la basura y el alcantarillado, al igual que la contribución catastral. Ha firmado hacerse cargo de la reparación del parqué y se comprometió a eliminar todos los muebles y electrodomésticos inservibles que había en la vivienda. Todo con el fin de que mantenga el piso en óptimas condiciones, y que intente llevar una convivencia respetuosa y cordial con el resto de los habitantes del edificio. Algo que visto lo impoluto que tiene la casa, no le será difícil cumplir: «Son un pouco especial para iso», reconoce.
Podrá vivir en el inmueble hasta cinco años, pero la propietaria se reserva el derecho a ponerlo en venta y si lo necesita «por motivos xustificados». Será entonces cuando deberá abandonarlo, pero siempre a partir del segundo año. Eso sí, dándole tiempo suficiente para encontrar nueva vivienda.
En la cara de esta antropóloga en paro hay algo más que tranquilidad por tener un techo más que digno. Quizás el reconfortante sentimiento de que todavía hay gente capaz de ayudar al vecino sin sacar rédito por ello. La idea surgió hace unos meses en la Asamblea Aberta de Arteixo, cuando decidieron cultivar una finca comunitaria y comenzaron a trabajar los montes: «Se funcionaron as leiras, ¿por que non probar coas casas?», dijo.
A Elisa García, una de las integrantes de la asamblea, le ofrecieron un piso a través de una conocida. Lleva cerca de tres años en paro y tuvo que malvender su casa para saldar la hipoteca y quedarse sin deudas. Es arquitecta técnica y el ladrillo está como está, así que cuando le ofrecieron un piso a cambio de mantenerlo habitable, en buenas condiciones y de pagar los gastos, vio el cielo abierto: «Si me lo cuidas y me pagas los gastos, no te voy a cobrar nada», le dijo su casera. A raíz del éxito de su compañera, Mónica se animó y puso un anuncio en Facebook. Contactó con ella la que es su casera, y hasta hoy. La iniciativa ha tenido tanto éxito que ya tienen una casa en Crecente, en Pontevedra, con finca. Según cuenta Montero, solo por limpiar la finca la propietaria gasta 400 euros al año. Así que está encantada con la iniciativa: «Hai moita vivenda valeira, que produce gastos e a xente está na rúa», explicó. Cuentan ya con varios aspirantes para este inmueble. Una de ellas es una mujer embarazada que también está en paro. Además, están negociando con los propietarios otras dos casas que todavía no han visto. Sobre los contratos que firman, Montero explica que son totalmente legales porque cuentan con un asesor inmobiliario.
Un eslabón esencial en toda esta cadena de solidaridad es Sandra Albertos Figueroa, que tiene una droguería familiar en Arteixo y les fía materiales de construcción y limpieza para que vayan arreglando el inmueble: «Doulles crédito e van pagando como poden», reconoce. El siguiente paso es la creación de una asociación. No quieren limosna pero sí ayudar a la gente: «Isto tamén é unha forma de facer política. Pero da boa», puntualizan mientras cierran la puerta del nuevo hogar.
«Hai moita vivenda baleira que produce gastos e a xente está na rúa»